Deska elewacyjna
Ekologiczne domy drewniane

Metoda podwójnych szeregów

Posted in Uncategorized  by admin
September 27th, 2018

Dowolny punkt M znajdujący się na powierzchni gruntu pod podstawą konstrukcji, dla której chcemy wyznaczyć osiadanie ma bezwymiarowe współrzędne x, y. Przy zastosowaniu metody podwójnych szeregów do obliczania belek na sprężystym podłożu poważną przeszkodę stanowią bardzo skomplikowane wzory wyznaczenia osiadania gruntu w półprzestrzeni. Odnosząc jednak otrzymane wzory dla płyt do belek można uzyskać ich zasadnicze uproszczenie. Przyjmuje się w tym przypadku dodatkowe dwa założenia: – belki należy traktować jako elementy, których długość jest znacznie większa od szerokości, – belki rozpatruje się jako elementy, w których pomija się ugięcia w kierunku poprzecznym. Porównanie parametrów stojących przy tych samych potęgach zmiennej niezależnej x prowadzi do ułożenia nieskończonego układu równań. W praktyce wystarczy ograniczyć się do skończonej liczby wyrazów szeregu. Praktyczne obliczanie belek metodą Gorbunowa-Posadowa Za pomocą wielomianu dziesiątego stopnia Gorbunow-Posadow wyznacza na podstawie wyżej podanych wzorów funkcję odporu gruntu. Opracowane przez Gorbunowa- -Posadowa tablice liczbowe pozwalają na bezpośrednie obliczenie odporu gruntu, sił poprzecznych (ścinających) i momentów, zginających w poszczególnych punktach belki (pasma – traktowanego w układzie płaskim) dla różnych przypadków obciążenia. Do obliczeń pasma należy przyjmować: długość półpasma l [m] grubość pasma płytowego h. Obliczanie pasm o skończonej długości sztywnych i krótkich Obliczanie przeprowadza się w następującym układzie czynności: 1) Początek bezwymiarowych odległości położenia sił i rozpatrywanych przekrojów przyjmuje się w środku pasma, zakładając kierunek osi na prawo. 2) Określa się bezwymiarowe odcięte punktów zaczepienia sił P, i momentów Mt 3) Otrzymane wartości IXi zaokrąglamy do pierwszego znaku po przecinku, ponieważ odstępy LlIX w tablicach między sąsiednimi wartościami są równe 0,1. Nie- dokładność wynikająca z zaokrąglenia wartości ex nie ma praktycznego znaczenia. 4) Ustala się, dla których przekrojów pasma podano w tablicach rzędne wykresów obliczeniowych. Tablice pozwalają wykonać wykresy w 20 (właściwie 21) punktach roz- mieszczonych jeden od drugiego w odległości równej 1/10 połowy długości pasma( :0) 5) Przy wybieraniu tablicy, wartości wskaźnika wiotkości t zaokrągla się do najbliższej wartości jednej z następujących liczb: O, 1, 3, 5, 7, 10. Np.: zamiast wartości t .6,3 przyjmuje się t = 7, zamiast t = 4 przyjmuje się t = 3 lub t = 5. Różnice między wartościami t odczytanymi z tablic są nieduże i uzyskana dokładność całkowicie wystarcza w praktyce obliczeniowej. 6) Obliczenia pasm wykonuje się w zależności od rodzaju obciążenia: a) dla obciążenia równomiernie rozłożonego p, b) dla obciążenia w postaci siły skupionej P, c) dla obciążenia w postaci momentu zginającego M. Przy złożonej postaci obciążenia, rzędne wykresów otrzymane dla każdego obciążenia oddzielnie sumuje się. [przypisy: drzwi balkonowe przesuwne cennik, wiata garażowa przyścienna, profile do ścianek działowych ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi balkonowe przesuwne cennik profile do ścianek działowych wiata garażowa przyścienna